Mostrando entradas con la etiqueta Cumpleaños. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta Cumpleaños. Mostrar todas las entradas

miércoles, 20 de noviembre de 2019

Atrapando sueños

 Para celebrar mi 70 cumpleaños he decidido hacer este atrapasueños
... me gusta, ahora a seguir soñando en positivo.


De Nikon T, 057 0022 y 0072

lunes, 12 de noviembre de 2018

69...

 ...Nacer en Noviembre ya te facilita un hermoso camino, si por 

encima te tienden un puente ya no hay quien te pare. Pero para 

crecer hay que sujetar muy bien las raíces al camino... para estar 

bien seguro cuando acechan los temporales.

Foto de abuela Cris "Cristina Barreiro"
Pie de castaño lago de Castiñeiras. Marín Galicia Spain
  De Nikon T. 049 la 0150

martes, 12 de noviembre de 2013

Un año más

Una deliciosa tarta de queso hecha en casa por mi hija Cris decorada con camelias fragantes, un montón de cariño y ... aquí estamos cuatro generaciones !creciendo!

Nikon transfer de 107 la 1134,1115

Mi estrella

Nací un doce de Noviembre, y mi estrella quiso dejarme en un tiempo y lugar donde los colores otoñales son únicos. Porque Galicia,  las rías baixas tienen ese privilegio de contar a más con el color de las camelias. En ese momento no era consciente del regalo que mi estrella me estaba haciendo, lo fui descubriendo poco a poco, ahora se que en mi ADN hay algo de las camelias, mi pasión.

Foto de abuela Cris
Nikon transfer de 106 la 0890

martes, 23 de abril de 2013

23 de Abril





Mamá nació un 23 de abril de 1923. Se caso un 23 de Abril y a su primer hijo le llamo Jorge. ¡Felicidades a los dos!



sábado, 12 de noviembre de 2011

62

Atardecer en Mogor (Marín) fotos realizadas por abuela Cris



No puedo separar, las camelias del mar
No puedo separar, el mar de las camelias

Yo nací un doce de Noviembre, entre mar y camelias. Camelias hidratadas por la bruma del mar, árboles que cantan mecidos por su brisa, brisa que corre entre sus ramas y flores, repartiendo caracolas y colores.
¿A quien quieres más? ¿Al mar, o a las Camelias?

No puedo separar, las camelias del mar
No puedo separar, el mar de las camelias

Abuela Cris


Camelia Sasanqua "Viconte de Noailles"

sábado, 13 de noviembre de 2010

61 Otoños

El otoño es una estación hermosa, la tierra cubierta con su edredón de hojas doradas da cobijo a multitud de seres vivos, y entre setas y castañas un 12 de Noviembre nací yo. En medio de la naturaleza dormida, en medio de los árboles sin hojas… uno, con sus hojas verdes y vigorosas florecía para festejar mi nacimiento “la camelia”. Crecí sin darme mucha cuenta de su influencia, cada otoño suponía un encuentro con los tonos dorados y era normal que las camelias rompieran la norma de color. Ellas me fueron atrapando año tras año para que no me olvide que yo nací cuando florecen las primeras camelias.

Como podéis ver en la foto sobre la camelia...
Un pétalo de camelia,( presentado de una forma muy original) compuesto a partes iguales mitad oro, mitad plata (el yin y el yan) fue uno de los regalos más sorprendentes. Siempre digo que este orfebre tiene manos maravillosas. !Gracias!


Foto realizada por abuela Cris
61 Outonos
O outono é unha estación fermosa, a terra cuberta co seu edredón de follas douradas dá acubillo a multitude de seres vivos, e entre cogomelos e castañas un 12 de Novembro nacín eu. No medio da natureza durmida, no medio das árbores sen follas... un, coas súas follas verdes e vigorosas florecía para festexar o meu nacemento "a camelia". Crecín sen darme moita conta da súa influencia, cada outono supuña un encontro cos tons dourados e era normal que as camelias rompesen a norma de cor. Elas fóronme atrapando ano tras ano para que non me esqueza que eu nacín cando florecen as primeiras camelias.

viernes, 13 de noviembre de 2009

Noviembre

Érase una vez una niña que vivía dentro de una gran barriga. Paseaba con su dueña por el mes de Noviembre, mientras dormía en una confortable y calentita Burbuja de agua.
Érase unha vez unha nena que vivía dentro dunha gran barriga. Paseaba coa súa dona polo mes de Novembro, mentres durmía nunha confortable e quentiña burbulla de auga.


Camelia japónica "Alba Fimbriata"

Florecían entonces las primeras camelias…
Florecían entón as primeiras camelias…


El suelo de los bosques se cubría de hojas
Y las ramas desnudas de los árboles se reflejaban en los ríos y lagos

L. Castiñeiras
O chan dos bosques cubríase de follas
E as ramas espidas das árbores reflectíanse nos ríos e lagos


Yesquero multicolor (Coriolus versicolor)

Las setas abundaban por los prados, y bosques
Bejín piriforme (Lycoperdon pyriforme)
Os cogomelos bundaban polos prados, e bosques
Falsa oronja (Amanita muscaria)

Playa de Mogor (Marín)

El mar bramaba también su otoño
O mar bramaba tamén o seu outono

Despues de la tormenta, Portocelo (Marín)

Era todo tan bonito que la barriga decidió abrir una pequeña puerta para que la niña saliera a verlo todo. Entonces la niña empezó a salir despacito hasta que vio una luz…
La luz sorprendida, corrió a esconderse entre las gotas de lluvia, entonces la niña pudo ver por primera vez como era el lugar donde había vivido hasta entonces.
Era todo tan bonito que a barriga decidiu abrir unha pequena porta para que a nena saíse a velo todo. Entón a nena empezou a saír amodiño ata que viu unha luz...
A luz sorprendida, correu a esconderse entre as pingas de choiva, entón a nena puido ver por primeira vez como era o lugar onde vivira ata entón.


Fotos realizadas por A.Cris

jueves, 12 de noviembre de 2009

Más sorpresas

Hoy cumplo 60 otoños. Tenia unas cuantas fotos preparadas para comentar este día con todos pero esta mañana las sorpresas me ganaron por puntos. Mis nietos adorables como siempre y mi marido esta piñata con ese mensaje tan personal.

SORPRESA!!!


Abuelita, hemos hecho lo que hemos podido, teniendo en cuenta que estamos los dos malitos... Y mami super cansada esta semana. Parece que nos ha afectado mucho esto de no poder salir de casa.

jueves, 19 de marzo de 2009

El tercer nieto

El… vive en un mundo fantástico, flotando en un mar de aguas cálidas a donde van a parar grandes cascadas de zumo de naranja, allí le gusta nadar y chupar su dedo pulgar para saborear el zumo y luego satisfecho se queda profundamente dormido. Hace unos días que se despierta con unos sonidos, son voces y risas, muchas risas. Le gusta oírlas y prueba a hacer lo mismo mientras nada en su mundo fantástico, cada vez lo hace mejor, no es difícil sonreír él se siente feliz.
Hoy mientras nadaba, tuvo una experiencia nueva podía chapotear muy fuerte con los pies y las manos y mientras lo hacia sentía risas muchas risas. Se siente fuerte, esta creciendo tanto que ahora nota más cosas, siente pasos y con estos percibe olores a musgo y helechos a frutos del bosque y sonidos nuevos como de pájaros. Le gusta mucho todo lo que esta sintiendo y cada día tiene más ganas de venir a ver las naranjas, el musgo, los helechos, los pájaros y sobretodo las caras de las personas que hacen risas, muchas risas.

Ayer fue el cumpleaños de nuestra hija Cris, ella esta esperando su primer hijo al que pondrán uno de esos nombres tan bonitos. ¡Felicidades Cris!

miércoles, 12 de noviembre de 2008

59

Si pincháis en la foto del colegio podéis ver mi hermoso chaquetón de pana, con las mangas añadidas. (es el mismo de la foto de los cuatro años, !que tiempos!) según crecía mi madre añadía mas tela y no importaba mucho si era de otro color lo importante era no tener frió. Al pinchar yo misma en la foto me fijo en los pendientes que llevo, con esos pendientes tengo una anécdota muy curiosa. Por el camino de casa, me encontré con una “señora” se fijo en mi y me dijo - espera que llevas un pendiente desabrochado- me hizo daño y luego me abrocho el otro, mira tú que casualidad también estaba suelto. Salio corriendo y yo me di cuenta que me sangraban las orejas. Yo tendría seis años (1956) es la época de la foto. Nunca me olvide de esa cara y un día la vi, iba con mis padres y les dije -esa es la “señora” que me robo los pendientes- mis padres la abordaron y se los reclamaron, además la conocían, sin decir nada la “señora” quito los pendientes y me los dio.

Hoy es mi cumpleaños.
Esto es parte de lo que dice mi acta de nacimiento.
Se procede a inscribir el nacimiento de una niña ocurrido a las veinte horas del día doce de Noviembre de mil novecientos cuarenta y nueve en la casa de sus padres. Y se le pone el nombre de Mª Cristina.


Hoxe é o meu aniversario. Isto é parte do que di a miña acta de nacemento. Procédese a inscribir o nacemento dunha nena ocorrido ás vinte horas do día doce de Novembro de mil novecentos corenta e nove na casa dos seus pais. E pónselle o nome de Mª Cristina.

É boa ocasión para os agasallos e é moi bonito recibir como regalo a noticia de que vou ser avoa, imos ser avós por terceira vez. Quererá vir unha nena?

Es buena ocasión para los regalos y es muy bonito recibir como regalo la noticia de que voy a ser abuela, vamos a ser abuelos por tercera vez. ¿Querrá venir una niña?